Derler ki nankördür sevda.
Umutlarınla ısınırsın sabahı olmayan gecelerde
Katığın olur tatlı bir tebessüm
Canını dişine takarsın,
Ve gün gelir çeker gider.
Arkasında bırakır bir ihtiyar.



Yanağımdan bir kristal süzülüyordu
Aldı götürdü onu, yanaklarımı ılıkça döven rüzgâr
Senin ruhumu alı P götürdüğün gibi..
Beni benden çalı P götürdüğün gibi..
Gözlerimden anladım benden gittiğini
Aynaya baktığımda bir çift kuyu gördüm
Kapkaranlık.
Yoktu dibi!


Ben seni bekledikçe istasyonda,
İnatçı sensizlikler geçiyor bir biri ardına.
Ruhum ve kalbim yarışıyoruz,
Hangimiz daha çok avutuyor kendini gelirsin diye.
Hatıralara sardım seni sımsıkı,
Artık üşümüyorsun serin ağustos akşamlarında
Ruhunu, bakışlarını, yükledim bıraktığın eşyalara,
Parmak uçlarının sıcaklığı duruyor o demir lirada.


Geri dön kumandan!
Tekrar kuşat bu şehri.
Zaten, sen gittiğinden beri ben kimseyi almadım ki!
İzin vermedim kimseler yeni baştan inşa etsin bu şehri.
Yıkılmıştı,
Yıkılmıştı ama yıkanın bir asaleti vardı.


bilmem ki daha nasıl anlatabilsem..